Παθήσεις Λεπτού / Παχέος Εντέρου

Eκκολπωματική Nόσος

Συμπτώματα & Θεραπεία

Eκκολπωματική νόσος | Οξεία εκκολπωματίτιδα

Εκκόλπωμα του εντέρου είναι η προβολή του βλεννογόνου (τμήμα του τοιχώματος) μέσα από μία οπή που δημιουργείται στη μυική στιβάδα. Η συντριπτική πλειοψηφία των εκκολπωμάτων δημιουργείται στο παχύ έντερο και κυρίως στο σιγμοειδές τμήμα. Σε ηλικίες μεταξύ 50 – 60 ετών ανευρίσκονται σε ποσοστό 40%. Σαν κύριοι προδιαθεσικοί παράγοντες ενοχοποιούνται η διατροφή χαμηλή σε φυτικές ίνες και η δυσκοιλιότητα.

Με τον όρο εκκολπωμάτωση του παχέος εντέρου εννοούμε την ύπαρξη μεγάλου αριθμού εκκολπωμάτων τα οποία είναι συνήθως ασυμπτωματικά και ανακαλύπτονται σε τυχαίο έλεγχο.

Συμπτώματα ασθενών με εκκολπώματα παχέος εντέρου

Τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν καν ότι έχουν εκκολπώματα. Αυτό σημαίνει πως όσοι έχουν εκκολπώματα στο παχύ έντερο συνήθως παραμένουν ασυμπτωματικοί. Ήπια συμπτώματα όπως μετεωρισμός κοιλίας ή άτυπο κοιλιακό άλγος μπορεί να εμφανίζεται περιστασιακά. Τα συμπτώματα αυτά έχουν άμεση σχέση με την διατροφή και με ψυχολογικούς παράγοντες. 

Εντονότερα συμπτώματα όπως συνεχής πόνος αρχικά στην αριστερά πλάγια ή και κάτω κοιλία, πυρετός, έμετοι ή συμπτώματα ειλεού θα πρέπει να θορυβήσουν τον ασθενή. Συνήθως οφείλονται σε επιπλοκή των εκκολπωμάτων (δηλαδή ρήξη) που θα οδηγήσουν τον ασθενή άμεσα στον ιατρό που θα πρέπει να επιβεβαιώσει την διάγνωση και να καθοδηγήσει ανάλογα την ιδανικότερη θεραπεία. 

Επιπλοκές των εκκολπωμάτων

Διάγνωση εκκολπωμάτων | Οξεία εκκολπωματίτιδα παχέος εντέρου

Το ιστορικό και η φυσική εξέταση μπορούν να δώσουν κάποιες πληροφορίες σχετικά με την καθημερινότητες και τις συνήθεις του ατόμου. Ο απεικονιστικός έλεγχος που μπορεί να διαγνώσει την ύπαρξη εκκολπωμάτων στο παχύ έντερο είναι ο βαριούχος υποκλυσμός (ακτινογραφικός έλεγχος) και η αξονική τομογραφία (ΑΤ) με την βοήθεια σκιαγραφικής ουσίας που χορηγείται από το στόμα. Η εξετάσεις εκλογής είναι οι λεγόμενες ενδοσκοπικές με την ολική κολονοσκόπηση να επισκοπεί εσωτερικά όλο το παχύ έντερο και να διευκρινίζει με ακρίβεια την ακριβή εντόπιση και την έκταση της εκκολπωματικής νόσου.

 Στην οξεία φάση της εκκολπωματίτιδας ή επί υποψίας χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στον ενδοσκοπικό έλεγχο. Μία μικρή ρήξη μετά από την εμφύσηση αέρα κατά την κολονοσκόπηση μπορεί να επιδεινωθεί, χειροτερεύοντας την κλινική εικόνα τους ασθενούς. Η αξονική τομογραφία κοιλίας (ΑΤ) με ειδικά σκιαγραφικά μέσα (από του στόματος και ενδοφλέβια) αποτελεί την εξέταση επιλογής στην φάση αυτή. Στην αξονική τομογραφία γίνεται η ακριβής διάγνωσης της οξείας εκκολπωματίτιδας και αναλόγως των ευρημάτων καθορίζεται και η ανάλογη θεραπεία.

Η απεικονιστική ταξινόμηση της οξείας εκκολπωματίτιδας  κατά Hinchey (Guidelines Radiopaedia 2020) είναι:

  • Stage Ia: Οξεία φλεγμένουσα εκκολπωματίτιδα
  • Stage Ib: Οξεία εκκολπωματίτιδα με δημιουργεία περικολικού ή μεσεντερικού αποστήματος
  • Stage II: Οξεία εκκολπωματίτιδα με δημιουργεία πυελικού αποστήματος
  • Stage III: Γενικευμένη πυώδης περιτονίτιδα
  • Stage IV: Γενικευμένη κοπρανώδης περιτονίτιδα

Οξεία εκκολπωματίτιδα του παχέος εντέρου | Συμπτώματα, διατροφή & συντηρητική αντιμετώπιση

Η οξεία εκκολπωματίτιδα είναι η συχνότερη επιπλοκή των εκκολπωμάτων και μία από τις ποιο συχνές παθήσεις του παχέος εντέρου. Εκδηλώνεται με πόνο στην κάτω κοιλία και συνήθως χαμηλό πυρετό. Στην αρχική φάση η ρύθμιση της διατροφής με πρόσληψη μόνο υγρών ή και μαλακών τροφών σε συνδυασμό με την κατάλληλη αντιβίωση μπορεί να είναι αρκετά. Σε πολλές περιπτώσεις η εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο δεν είναι επιβεβλημένη και η παρακολούθηση μπορεί να γίνεται πάντα από τον ειδικό ιατρό εξωνοσοκομειακά. Στην περίπτωση που υπάρχει αδυναμία σίτισης λόγω εμέτων ή υψηλός πυρετός ή έντονο κοιλιακό άλγος χρειάζεται επανεκτίμηση της κατάστασης. Τα άτομα που έχουν περάσει ένα επεισόδιο οξεία εκκολπωματίτιδας είναι υποψήφια και για άλλα επεισόδια στο μέλλον.

Άτομα με εκκολπώματα διατροφή και καθημερινότητα

Η καθημερινότητα των ανθρώπων που έχουν εκκολπώματα δεν επηρεάζεται καθόλου. Μπορούν να αθλούνται κανονικά και να συμμετέχουν σε όλες τις δραστηριότητες. Ως αναφορά την διατροφή τους συστήνονται τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες (όχι τροφές με σπόρια) και η αποφυγή της δυσκοιλιότητας. Σε περίπτωση εμφάνισης επιπλοκών η θεραπεία εξατομικεύεται σε κάθε ασθενή ανάλογα με τα συμπτώματα. 

Ενδείξεις χειρουργικής θεραπείας της εκκολπωματίτιδας:

Μετά από πόσα επανειλημμένα επεισόδια οξείας εκκοπλωματίτιδας θα πρέπει να χειρουργηθώ;

Το ερώτημα αυτό έχει απασχολήσει ιδιαίτερα την χειρουργική κοινότητα και δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Γενικά θεωρείται πως πάνω από 3 επεισόδια οξείας εκκολπωματίδας ο ασθενής θα πρέπει να συζητήσει με τον Χειρουργό για το ενδεχόμενο της επέμβασης. Με την τακτική αυτή αποφεύγονται μελλοντικά επεισόδια φλεγμονής και πιθανές επιπλοκές που μπορεί να είναι σοβαρές. Η αντιμετώπιση γίνεται με ελάχιστα επεμβατικές λαπαροσκοπικές μεθόδους και με κλασική ανοιχτή χειρουργική.  Στο χειρουργείο εκτελείται εκτομή του τμήματος που φέρει τα εκκολπώματα, που συνήθως βρίσκονται στο σιγμοειδές κόλον. Η επέμβαση λέγεται σιγμοειδεκτομή και παράλληλα εκτελείται αναστόμωση ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχεια του υπολοίπου εντέρου. Ο ασθενής μετά από λίγες ημέρες είναι πλήρως λειτουργικός και επιστρέφει στην καθημερινότητά του.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.